Mijn opa in detentie

Mensen reageren vaak raar als ik zeg dat ik mijn opa ga bezoeken in de gevangenis. Terwijl het voor mij inmiddels normaal is.
Mijn opa is zolang ik hem al ken een inbreker. Ik kan me nog herinneren uit mijn jeugd dat hij er soms wel en soms niet was en dat mijn familie vaak ruzie over hem maakte. Ik herinner me ook dat hij altijd heel lief voor mij was, we gingen altijd naar de dierentuin, hij kocht veel leuke spellen en als hij er was kwam hij vaak langs. Ik wist toen niet dat mijn familie helemaal niet zo blij met hem was. Ik ben dan ook de enige die hem momenteel bezoekt. Ik heb het idee dat mijn familie niet begrijpt dat ik hem bezoek en dat is echt lastig…. Ik lieg er niet over, maar voel wel een ongemakkelijke sfeer als het ter sprake komt. Toch blijf ik hem bezoeken en is een uurtje per week al genoeg om bij te kletsen! we hebben altijd wel wat aan elkaar te vertellen en mijn opa is super grappig! Echt hilarisch. Hij vraagt wel eens naar mijn oma en mijn ouders, waarop ik altijd reageer: gaat goed of het gaat prima. Ik weet niet of hij er mee zit dat ze boos op hem zijn, maar ik merk er weinig van. Hij snapt dat ik me wel ongemakkelijk voel tussen 2 kanten. Maar goed het is nou eenmaal zo en we moeten door. Het heeft ook geen zin om elke keer te denken wat mensen er nou van vinden, ik doe toch wat ik denk dat het beste is en ik laat mijn opa niet in de steek. Nooit. Mijn opa is misschien geen lieverdje en hij heeft slechte dingen gedaan, maar dat maakt hem geen slecht mens. Ik heb vaak het idee dat mensen dat vergeten. Hij is mij ook erg dankbaar dat ik hem kom bezoeken, hij zegt dat er mensen in detentie zitten die nooit bezoek krijgen of familie die niet wil komen. Ieder zal daar persoonlijk wel zijn of haar reden voor hebben. Toch zou ik tegen deze mensen willen zeggen: geef niet op!! Het leven is te kort om een geliefde of familie in de kou te laten staan in moeilijke tijden. En ik weet dat niet iedereen zo denkt (incl mijn eigen familieleden).
Mijn opa brengt zijn tijd goed door in detentie, hij sport en doet mee aan activiteiten. Hij wilt ook zo gezond mogelijk eten, maar aan zijn buikje te zien lukt dit niet altijd haha. Ik heb contact met andere achterblijvers om verhalen en info te delen. Dit helpt wel en je voelt je begrepen. Het gaat goed met hem en met mij en we blijven positief ondanks alles. Het is niet het ideale leven, maar ach… uiteindelijk komt het allemaal goed.

Ik wil alle gedetineerden veel sterkte en succes wensen!! Uiteraard alle vrienden en familieleden van hun ook! Steun elkaar en laat elkaar niet in de steek.

Dikke knuffel, L xxxxxx

Achterblijver L.