Jos krijgt bezoek van een vrijwilliger van Gevangenenzorg Nederland

Hoe fijn kan het zijn om met iemand van ‘buiten’ te praten als je gevangen zit. Vrijwilligers van Gevangenenzorg Nederland gaan op bezoek in de gevangenissen. Zij luisteren naar jou en denken mee in praktische zaken, zoals bij het zoeken naar werk of woonruimte. Hoe dat is? Wie kan het beter vertellen dan iemand die zelf gevangen zit? Lees hoe Jos zijn bezoekvrijwilliger Harry waardeert.

Jos groeit op in een compleet, maar verscheurd gezin. Hij heeft een goede band met zijn moeder, maar van zijn vader ervaart hij enkel afwijzing. ‘Dat was van kleins af aan al zo, maar toen bleek dat ik hem niet wilde opvolgen in het familiebedrijf, kon ik helemaal nooit meer iets goed doen.’ De wrijving tussen vader en zoon escaleert in de puberteit zelfs zo dat Jos in een tehuis terecht komt. Daar blijkt dat hij een slimme knul is. ‘Ik heb daar vier leerjaren van de lts in één jaar ingehaald. Ik kreeg zelfs een eervolle vermelding bij m’n diploma.’ Helaas is zijn vader de grote afwezige op de diploma-uitreiking. ‘Maar mijn moeder was er wel.‘

‘Eenmaal volwassen kon ik mijn draai maar moeilijk vinden. Ik had verschillende baantjes maar echt lekker liep het nooit. Ik ontvluchtte ons land en probeerde ver van huis een nieuw bestaan op te bouwen. Mijn onderneming werd een succes en ik vond een lieve vrouw. Haar familie nam me in een bijzondere ceremonie op in haar midden. Ik voelde me thuis en deed zaken over de hele wereld. Het geluk was helaas van korte duur. Mijn zakenpartner belazerde de boel en beschuldigd van oplichting belandde ik in een buitenlandse cel. Na drie jaar mocht ik mijn verdere straf uitzitten in Nederland. Wat was ik blij!’

Spannend De gevangenispastor zag dat het ondanks de goede verzorging niet goed met mij ging en tipte me om contact op te nemen met Gevangenenzorg Nederland. Zo ontmoette ik mijn bezoekvrijwilliger. De ontmoetingen bevallen me goed. Het is fijn om met Harry, mijn bezoekvrijwilliger af en toe over normale dingen te kunnen praten.’

Harry zoekt Jos op in de gevangenis. ‘Het eerste contact was wel spannend’, vertelt Harry. ‘Jos was voorzichtig. Toch hebben we direct ruim een uur volgepraat. We zien elkaar nu wekelijks. Waar we het over hebben? Over hoe Jos zich voelt, wat hij allemaal meemaakt en wat dat met hem doet.’

‘Ik mag er zijn’ Er is duidelijk een bijzondere band tussen de mannen. ‘Als je Harry zou kennen zou je dat niet bijzonder vinden’, zegt Jos. ‘Harry is een man die ik blindelings kan vertrouwen. In elke situatie.’ Dat is wederzijds. Maar toch, al die bezoeken en het meeleven met iemand die het soms zo zwaar heeft, dat kan best een belasting zijn voor een vrijwilliger. ‘Zo ervaar ik het helemaal niet’, zegt Harry. ‘Ik ben gepensioneerd, dus ik heb alle tijd. Het is voor mij ook een soort roeping. Jos moet de mogelijkheid krijgen om herstel te vinden, hoe lang die weg voor hem ook is. Ik wil hem laten ervaren dat hij van waarde is.’
‘Mooi gezegd’, reageert Jos, ‘maar je maakt één fout. Je zegt dat je het wilt, maar je doet het al. Door jou ervaar ik dat ik er mag zijn en dat ik van waarde ben.’

De toekomst is onzeker. Maar toch zegt Jos: ‘Ik ben zo blij dat ik Gevangenenzorg achter me heb staan, waardoor ik in een onmogelijke situatie altijd weer een strohalm heb. Al kan hij mijn probleem niet oplossen, Harry is er altijd voor me en denkt mee.’

Meer informatie?
Wil jij ook bezoek van iemand die naar je luistert? Onze vrijwilligers komen buiten de vaste bezoektijden.
Bel naar Gevangenenzorg Nederland: 0800 – 331 05 68 (gratis en niet geblokkeerd) of anders 079 – 331 05 68. Wanneer je belt, zal een van onze medewerkers samen met jou kijken wat we voor je kunnen betekenen.