Ik voel me nu sterker dan ooit

Elke man kan een kind op de wereld zetten, maar enkel een echte man kan vader worden, dat heb ik met mijn vader wel ervaren. Ik noem hem wel pa tegenover de rest van de familie, maar meer uit gewenning dan omdat hij voelt als mijn vader. Pa zit al mijn hele leven vast met tussenpauzes. Tot ik een jaar of acht was maakte hij amper deel uit van ons leven. Ik kan me nog wel vaag herinneren dat mijn moeder en ik, toen ik nog heel jong was, af en toe op bezoek gingen als hij vast zat maar dat is niet vaak geweest. En toen ik nog maar twaalf was kwam hij alweer vast te zitten, wat uiteindelijk een hele lange straf bleek te worden.

Ik ben erna nog een keer op bezoek geweest. Dat was voor mij de laatste keer. Voor de zoveelste keer brak hij zijn beloftes, en als ik terug kijk op onze tijd samen was ik liever compleet zonder hem opgegroeid. Zijn aanwezigheid heeft enkel negatieve invloed gehad op mij, en ook de band tussen mijn moeder en mij jarenlang beschadigd. Het enige wat hij achterliet was verwarring en veel schade. Toen ik een stuk ouder was begon ik toch wel benieuwd te worden naar de rest van mijn familie aan mijn vaders kant. Ik zelf had het contact al jaren verbroken met hem, maar merkte dat veel van hun nog wel goed contact hadden met hem. In het begin vond ik dat erg moeilijk om mee om te gaan, maar ondertussen weet en respecteert iedereen gelukkig mijn keuze om geen contact met hem te willen. Ik vind dat je altijd je hart moet blijven volgen.

Waar ik het een stuk moeilijker mee heb is het missen van mijn grote broer. Ook al kende ik hem amper, ik heb zoveel mooie verhalen over hem gehoord, dat ik graag een betere band met hem zou willen opbouwen. Helaas kwam hij precies in het jaar dat ik met iedereen in mijn familie closer wilde worden vast te zitten. Ik ben in het begin nog wel eens op bezoek geweest maar dat viel toen zwaarder dan verwacht. Op de een of andere manier kon ik op dat moment de gevangenis niet los zien van pa, waardoor er een hele negatieve lading bij mij loskwam. Echter heb ik de afgelopen jaren veel tijd en energie in het verbeteren van mezelf gestopt, en de nodige hulp gehad om beter met mijn problemen om te gaan. Wat mij erg heeft geholpen is een paar jaar groepstherapie en psychotherapie, waar ik praatte over mijn problemen. Ik hoop dat als jij iemand kent die vast zit, ook een manier vindt om sterker te worden. Gelukkig is het nu bij mij achter de rug, maar onder andere door de therapieën voel ik me nu sterker dan ooit en kan ik binnenkort eindelijk weer eens in het echt op bezoek bij mijn grote broer.

Ik heb er nu al erg veel zin in. De vrienden die echt close met me zijn weten ook van de situatie af. Zij hebben net als mij respect voor hem en zijn totaal niet veroordelend over de situatie. Iedereen maakt wel eens een fout, en helaas kost het mijn broer in dit geval een paar jaar van zijn leven. Maar dat hij is veroordeeld maakt hem nog geen slecht persoon. Sterker nog, ik ben super trots op hem, en denk dat vele mensen nog heel wat kunnen leren van zijn wijsheden. Ook ik val onder die vele mensen. En ondanks dat ik het hem nooit vertel, hoop ik dat hij weet dat ik veel van hem hou en niet kan wachten tot hij vrij komt.

Liefs,
Z.

Achterblijver Z