De AVG …. wat doet de overheid er mee?

AVG:
Sinds 25 mei 2018 is de Wet bescherming Persoonsgegevens overgegaan in de Algemene Verordening Gegevensbescherming. (kort : AVG) Europese regelgeving die versterking en uitbreiding van privacy rechten van burgers betreft en bij overtreding tot sancties van maar liefst 20 miljoen kan leiden of 4% van de wereldwijde omzet van een multinationaal bedrijf. De sancties op overtredingen kunnen dus enorm zijn.

Eenieder dient zich dus aan deze verregaande en strikte regels te houden. Strenge regels die voor heel wat paniek hebben gezorgd bij kleine en grote bedrijven. Interne processen dienden te worden aangepast en privacy gevoelige informatie diende extra beschermd te worden door moeilijk(er) te kraken computersystemen.

Het simpelweg (ongevraagd) rondsturen van een nieuwsbrief is uit den boze en het ongevraagd plaatsen van foto’s van individuen mag al helemaal niet meer. Regels waaraan eenieder in onze samenleving is onderworpen.

Maar hoe zit het met onze eigen overheid ?
Ook de overheid is aan deze strenge Europese wetgeving onderworpen en moet, bij iedere geconstateerde overtreding van deze regelgeving, direct in actie komen en de miskleun melden aan de betrokkene(n) alsmede aan de autoriteit persoonsgegevens.

Op papier lijkt het helder en duidelijk geregeld maar in de praktijk blijkt de overheid, en dan met name het ministerie van Justitie en Veiligheid grote moeite te hebben met het opvolgen van deze strenge privacy wetgeving. Zo is recentelijk wederom een foto van een bedreigde kroongetuige uitgelekt en heeft men in een andere (straf-) zaak de personeelsgegevens van een afgeperst bedrijf gelekt waardoor personeel nu vreest voor haar leven. Berichten die slechts het topje van de ijsberg lijken te zijn.

Het zoekraken van processtukken en het ten onrechte aan de verkeerde partij verzenden van procestukken lijkt in de stafrechtelijke keten schering en inslag te zijn. Veel advocaten klagen daarover en regelmatig komt het voor dat stukken terecht komen waar ze niet thuishoren of simpelweg zoekraken.

ROMA verdachten
Sinds medio 2018 verdedigen wij de belangen van een Roma familie waartegen de verdenking luidt: “ witwassen van miljoenen euro’s middels huizentransacties.” Naarmate het onderzoek ter terechtzitting vorderde rezen er vragen en twijfels omtrent de rechtmatigheid van de start van het onderzoek. Herhaalde verzoeken aan de rechtbank resulteerde in de beslissing dat door de advocaten alle onderliggende stukken ingezien mochten worden, zonder dat het echter toegestaan was om documenten te kopiëren. Tijdens deze inzage bleken onze vermoedens te kloppen en leek de start van de zaak toch anders te liggen dan de officier van justitie ons en de rechtbank had voorgespiegeld. De start lag eerder in de tijd en had plaatsgevonden op andere informatie dan in het strafdossier terug te vinden was. Cruciale informatie voor de verdediging!

Verhuisdozen vol had de verdediging in mogen zien met verregaande en privacy gevoelige informatie. Dozen vol met gegevens over onze cliënten waarvan niets gekopieerd mocht worden. Omdat de rechtbank zelf géén kennis had genomen van de verhuisdozen vol en er géén kopieën gemaakt mochten worden ging de rechtbank aan onze argumenten voorbij en werd er in hoger beroep terecht geklaagd over het gebrek aan een eerlijk proces.

Het Hof oordeelde dan ook vervolgens dat aan alle advocaten kopieën van deze ontbrekende stukken verstrekt zouden worden en dat hernieuwde inzage wenselijk was.

Verhuisdozen vol met dossierstukken zijn verdwenen.
Tot verbazing van het Hof en alle betrokken advocaten kwam het openbaar ministerie met de mededeling dat de betreffende stukken onvindbaar zijn. Het Openbaar Ministerie erkent dat de stukken hebben bestaan en er tijdens de rechtbank fase nog waren.

Gehoorde agenten verklaren dat ze door hen niet zijn vernietigd noch dat ze bij het archiveren betrokken waren. Eenieder wast zijn handen in onschuld en doet vervolgens niets. Geen enkele actie wordt door justitie ondernomen om dit enorme data-lek op te helderen of intern een zoektocht te doen laten verrichten.

Door ons is inmiddels aangifte gedaan van obstructie van de rechtsgang en/of diefstal cq heling door overheidsambtenaren en/of onbekenden. Het Openbaar Ministerie ziet echter géén reden om een onderzoek te doen laten verrichten of de rijksrecherche in te schakelen.

Nu ligt de kwestie in het kader van een artikel 12 Sv procedure weer bij het Hof. Tegelijkertijd hebben wij een klacht bij de Autoriteit Bescherming Persoonsgegevens ingediend, immers het Openbaar Ministerie heeft niet binnen 72 uur (na ontdekking van de raadslieden) melding gemaakt van vermissing van de vele strafdossiers. We zijn benieuwd of deze instantie zich net zo streng opstelt naar een overheidsorgaan als naar het bedrijfsleven dat nog steeds worstelt met de AVG……

Arthur van der Biezen & Esther Vroegh
Strafrechtadvocaten.

Arthur van der Biezen

strafrechtadvocaat bij Van der Biezen advocaten