Ik voel me even geen nummer

Hoe fijn kan het zijn om met iemand van ‘buiten’ te praten als je gevangen zit. Vrijwilligers van Gevangenenzorg Nederland gaan op bezoek in de gevangenissen. Zij luisteren naar jou en denken mee in praktische zaken, zoals bij het zoeken naar werk of woonruimte. Hoe dat is? Wie kan het beter vertellen dan iemand die zelf gevangen zit? Lees de brieven die we kregen van Robert en Michaela.

‘Ik had het echt niet vol kunnen houden,
zonder mijn bezoekvrijwilliger’

’Het contact met Gevangenenzorg heeft mijn leven een positieve wending gegeven. Als mijn bezoekvrijwilliger er is, dan vliegt de tijd echt voorbij, want hij geeft mij samen met de gehele organisatie een luisterend oor en het gevoel een mens te zijn. Ik voel mij even geen nummer, zoals binnen vaak wel het geval is.
Zelf ben ik altijd wel positief ingesteld en ook mijn blik naar de toekomst is positief, maar ik had het echt niet vol kunnen houden zonder mijn bezoekvrijwilliger, want hij heeft mij door de moeilijkste tijd heen weten te slepen in deze detentie en ik ben hem daar eeuwig dankbaar voor.
Wat mij verder is bijgebleven, is de openheid van mijn bezoekvrijwilliger over de ziekte in zijn familie, die veel impact heeft gehad, tot en met het overlijden van het familielid. Juist dat dit vreselijke nieuws ook met mij gedeeld werd, dat geeft mij het gevoel een mens te mogen zijn, iets wat je na tien jaar detentie vergeet, maar ook ik ben nog steeds een mens.
Binnenkort krijg ik een andere vrijwilliger op bezoek, niet eentje die mijn vaste gesprekspartner vervangt, nee een arbeidsbemiddelaar en samen met hem ga ik kijken of er een bedrijf in de regio bereid is om mij een nieuwe kans te geven. Daar moest ik een CV voor opstellen, wat ik ook gedaan heb en ik heb het volste vertrouwen in de goede uitkomst en een betaalde baan. Dat geeft maar weer eens aan dat de slogan van Gevangenenzorg Nederland gewoon klopt: “geloof in herstel”. Daar sta ik ook honderd procent achter.
Bedankt Gevangenenzorg Nederland voor de geboden diensten en bedankt mijn goede vriend voor het luisterend oor dat je mij al die jaren hebt geboden en voor de adviezen die je me hebt gegeven. Bedankt, bedankt, bedankt allemaal!!!’

Robert


Reactie van Robert na publicatie

‘Het is voor de eerste keer in mijn leven dat ik zo’n band ervaar’

‘Een opmerking van mijn kant kan ik wel geven, nl: mijn tevredenheid in de verbinding met mijn toegewezen vrijwilligster. Nu ik ruim twee jaar met de mevrouw heb opgetrokken, kan ik u zeggen dat in mijn beleving een erg positief beeld is ontstaan over het aspect vrijwilligerzorg. De vrijwilligster en ik hebben een band gekregen die erg begripvol is, wederzijds en betrouwbaar. U moet weten dat ik deze band voor de eerste keer in mijn leven ervaar. Des te prettiger om u te melden van het bovenstaande. Ik heb besloten u dit te melden, want ik vind dat ik deze kans kan aangrijpen in deze omgang met uw medewerker. Het contact met mijn vrijwilligster bestaat uit vrij met elkaar omgaan in gesprekken onder andere, en gezellig wat leuke zaken doen (buiten de tbs-kliniek). Ik hoop zelf dat het contact met de vrijwilligster nog een tijd mag doorgaan in deze fase in de kliniek.’

Wie en voor wie is Stichting SurAnt?

In de jaren ‘80 is Stichting SurAnt ontstaan door een groep vrienden die de BijlmerBajesbezoekgroep oprichtten. Ze hadden gemerkt dat gedetineerden van Antilliaanse en Surinaamse afkomst in de Bijlmer Bajes behoefte hadden aan meer sociaal contact. Al jaren is SurAnt er inmiddels voor iedere gedetineerde en ex-gedetineerde. We bieden in meer dan tien PI’s vrijwilligers voor RIC’s. We hebben enkele Buiten RIC’s waar vrijwilligers ex-gedetineerden ondersteunen op de leefgebieden. Ook hebben we verschillende projecten.